Lee yong Je's profile~! Lee yong Je !!!PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
March 26 จะวันนี้..หรือวันไหนๆ*********************************
ไม่รู้จะทำอย่างไร.. ก็ใจมันไม่ชิน กับการไม่มีเธอ
เธอคงจะรักใคร.. แต่ฉันรักใคร..ไม่ได้เลย
เฮ้อ.. มันอะไรกันนะช่วงนี้...(ของชีวิต)
รึว่า..(อะไรวะนึกไม่ออกละ) จะว่าเบญจเพศ
ก็ไม่ใช่! เอ.. - -" สับสับ สนสน
รึว่าวันนั้นของเดือน..(ก้มมองดู). . .
ก็ไม่เห็นมี.. งืมๆ
---------------------------------
เวลาเราไม่รักษาสัญญา.. คนเค้าก็ว่าเราจัง
ว่า "พูดแล้ว ไม่เป็นคำพูด"
แต่เวลาเรารักษาขึ้นมา.. ก็บอกว่าจะรักษา
อะไรกันหนักกันหนา........เอ้า!? ผิดอีก
แม้แต่คนที่บอกเรารักษาสัญญา
ตอนนี้ก็บอกว่า วางๆ มั่งก็ได้... โอย..ปวดกะบาล
แล้วเวลาไหนที่เราควรรักษาสัญญา..
แล้วจะรักษากับใคร!? ...
มีแต่คนเป่าหู..จังเรื่องสัญญา เนี่ย (ทำพินัยกรรมด้วยเลยดีปะ)
แต่เป่าไงก็ไม่ได้ผล.. มีแต่ตัวเราเอง..ที่ทนไม่ได้
ก็อย่างที่บอกนั่น "ก็ใจ มันไม่ชิน"
แล้วจะเอาไงหละทีนี้.. ใจนึงก็คิด "สัญญา บ้าบอไรกูไม่สน"
อีกใจก็คิด "สัญญา กูต้องรักษาสัญญา"
กูจะเป็นบ้า เพราะตัวเองนี่แหละว้า หยั่งกะมีสองคนในร่างเดียว
อีกร่างมันคือใครวะ.. (ขออัดซักที) = หลับตาคนหาตัวเอง
รึกุ จาเป็น เลน(เรน) ถึงจะบ้า..ก็บ้าร๊ากกกก ก๊ากๆๆ
รึว่าเราเป็นคนไม่ดี..ถ้าอย่างงั้น ก็เลวให้สุดๆ เลยดีป่ะ !?
เอาไว้แค่นี่ก่อนละกัน แค่นี้ก็จะหัวระเบิดละ............
--------------------------------------------------------------
ปล. เวลาคอมเม้น ก็ลงคำแนะนำไว้บ้างนะ อ่านตั้งแต่ต้นจนจบแล้วนี่
กำลังต้องการคำตอบ.. (จะจับผลรางวัลท้ายรายการ...เห้ย! ไม่ใช่เกมโชว์)
(อีก) ปล. กุชอบสีเขียวสเปซกุจาง (เคโระๆ)
February 16 วันนี้..ต้องจากลา...หากฉัน เลือกที่จะยื้อต่อไป
ก็ยิ่งทำให้เธอสับสน ก็รู้ ฉันกลายเป็นเพียงใครบางคน ที่เป็นคนขวางทางเธอ ความรัก เมื่อมันต้องเริ่มจืดจาง คนอย่างฉัน ก็คือส่วนเกิน วันนี้ เหลือเพียงหนึ่งทางที่จะเดิน คือต้องเดินไปจากเธอ ไม่เป็นไร ฉันคงไม่เป็นไร เจ็บแค่ไหน..ที่สุดจะคุ้มกว่า ในวันนี้ฉันขอเป็นคนบอกลา ดีกว่าเป็น คนที่กีดขวาง อยากบอกว่ารัก.. ครั้งสุดท้าย ก่อนที่ฉัน.. จำต้องบอกลา อยากบอกว่ารัก.. รักเธอเสมอ ก่อนจะเดิน ไปทั้งน้ำตา จบกันเสียที รักอันยิ่งใหญ่ ไม่มีอีกแล้ว.. ฝันอันยาวไกล ชีวิตฉันต้องเริ่มใหม่ กับการไม่มีเธอ ก่อนนั้น เธอเคยมีค่าอย่างไร ในวันนี้ยังเป็นอย่างนั้น จากนี้ แม้มันต้องทนทรมาณ ฉันจะทนมันให้ไหว ไม่เป็นไร ฉันคงไม่เป็นไร เจ็บแค่ไหน..ที่สุดจะคุ้มกว่า ในวันนี้แม้ต้องลาจากด้วยน้ำตา ดีกว่าเป็นเพียงสิ่งกีดขวาง อยากบอกว่ารัก.. ครั้งสุดท้าย ก่อนที่ฉัน.. จำต้องบอกลา อยากบอกว่ารัก.. รักเธอเสมอ ก่อนจะเดิน ไปทั้งน้ำตา จบกันเสียที รักอันยิ่งใหญ่ ไม่มีอีกแล้ว.. ฝันอันยาวไกล ชีวิตฉันต้องเริ่มใหม่ กับการไม่มีเธอ กับการไม่เหลือใคร แต่ก่อนจะจากไป จำไว้ฉันรักเธอ สิ่งดีดี ที่เคยทำ จะจดจำ ไว้ คิดซะว่าเป็นเพียงฝันดี
ตอนนี้ถึงเวลา ที่ต้องไป อยู่ต่อไปคงต้อง ทรมาน
แต่ก่อนเคยว่าทนไหว แต่เวลาก็กบอกให้เรารู้
ว่าที่ทนมาตลอด มันแย่แค่ไหน อึดอัดเพียงใด
แต่ก็ยังทนมาจนถึงวันนี้ แต่วันนี้เมื่อเธอ (เริ่ม)
จะมีใคร.. ฉันก็คงจะไป ไม่ขอ เป็นสิ่งกีดขวาง
ไม่ใช่ความผิดของเขา เธอ และ เรา
แต่ผิดที่ปล่อยความรู้สึกให้ไปตามความฝัน
ผิดที่ฉัน แอบคิดอะไรกับไปไกล ทั้ง ๆ
ที่ไม่มีทาง เป็นจริง รู้ตัวมาตลอด แต่ก็ยัง
รอคอยไป ด้วยความหวัง (แม้เพียงเล็กน้อย)
ตัวเธอเท่านั้นที่เข้าใจ ว่าทำไม เราจะต้องไป
ฉันเพียงวายุ เฉกเช่นสายลม จะคอยวนเวียนรอบกาย
แม้เธอจะมองไม่เห็น แต่เธอจะรู้สึกได้
ว่าฉันยังอยู่ รอบๆ ตัวเธอ
ฉันจะเป็นเงา คอยติดตาม ให้กำลังใจ
แม้จะอยู่ในความมืดมองไม่เห็น
แต่ฉันคือเงา ของเธอ
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
ปล.รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ กำลังใจ... (สิ่งที่ยากที่สุดคือการมองคนที่เรารัก.. รักกับคนอื่น แต่ไม่เป็นไร ฉันก็ดีใจ)
คำถาม.. ที่มีคำตอบตั้งแต่แรก ทั้งที่รู้ก็ยังจะถาม - -" แปลกคนเนอะ
November 12 ~วันนี้ที่สดใส~คุณเคยมีความรักแบบนี้ไหม ?
คบกับคนนึงแต่รู้สึกไม่มีความสุขอะไร...กำลังรู้สึกเหินห่าง
ใช้คำว่าแฟนแต่ไม่มีความหมาย หากแต่ใจก็ยังแคร์
เพราะยังใช้คำว่า "แฟน" กันอยู่
หรือ การที่มีความรักความชอบเกิดแบบไม่รู้ตัวหรือไม่ตั้งใจ
แต่มันเกิดจากการสนิทสนม ใกล้ชิด และความเข้าใจต่อกัน
ความสนิทที่พัฒนามาเป็นความรัก แต่เราไม่สามารถแสดงออกได้
การที่ต้องแอบรักใคร หรือแอบชอบใครมันช่างเจ็บปวด ยิ่งไม่สามารถบอกเค้าได้เลย
ยิ่งทำให้เจ็บปวดยิ่งกว่า อึดอัดในใจ และการกระทำ เพราะบางทีเราอยากจะได้ดูแล
เค้าให้มากกว่านี้ แต่ทำไมได้ เพราะฐานะของเราไม่สามารถทำได้
แต่เราก็ยินดีที่จะเป็นได้ทุกอย่างที่เค้าอยากให้เป็น
"เพียงแค่ไม่เสียเธอไป"
สรุปได้เพียง...เราต้องทนเพื่อคนที่เรารัก... ที่เปลี่ยนแปลงตามฤดูรัก
อ่าๆไม่ต้องคิดมากอ่านแล้วก็อ่านไป
ไม่มีอะไร ก๊ากๆๆ โรแมนติกบ้างอ่ะ
----------------------------------------------
ปล. ไม่อยากฝันร้ายเหมือนเมื่อคืนอีกแล้ว...... ยัยอิ๊งอย่าเล่าให้ใครฟังนะถ้าหลุดไปหละก็...ฮึ่ม.. ศพไม่สวยแน่ (อายโว๊ย!) November 03 วันนี้ไม่มีอะไร..ชีวิตไรจุดหมายฮ่าฮ๋า.. มีวีรกรรมใหม่ๆมาเล่าให้ฟังกันอีกละ....
**************************
เมื่อวานบอกว่าไปโคราชอ่ะ.. (มันอยากรู้มันมั๊ยว่ะ)
ข้าวเช้ามิได้รับประทานไป ก็กะว่าไปกินข้าวเที่ยงที่นั่นเลย
แต่..!! มันดัน พาไปเรื่อย บอกกินข้าวก่อนมันก็เลย
บอกว่า "ปะๆ พาพี่เคนไปกินข้าวก่อน" (เราก็หน้าบาน)
ไปๆมาๆระหว่างเลือกร้านและคุยกันมันก็บอกว่า
"เราไปดูคอมที่ IT กันดีม่ะอีกสามตัวที่เหลือก็ "หวึกๆ"
สรุปกุอดแดกอีกตามเคย เริ่มหิวหนักและ ก็ทนไปกิน
ข้าวเย็นก็ได้ว่ะ (คิดในใจ)
สรุปว่าจนแล้วจนรอดกลับบ้านแล้วยังไม่ได้กินครับพี่น้อง
แล้วเป็นกไง ? ก็ อาละวาดโมโหหิวสิคับ แม่ง ข้าวเข้าไม่ได้กิน
จน สองทุ่มแล้ว ยังท้องว่างเลย ทีนี้ขากลับ
ขี่ผ่านร้านอาหารตามริมทาง ...ฮ่าฮ่า.. อาละวาด เรียกจอดแหลกราน
แต่ไอ้น้องที่ขับรถ มันดันไม่ได้เข้าเส้นใน มันอยู่ถนนเส้นใหญ่
จอดไม่ได้ครับ ผ่านร้านแล้ว..ร้านเล่า.. ก็ยังไม่ได้กิน
มีรถพิซซ่า ดิลิเวอร์ลี่ขี่ผ่าน (ผมนั่งข้างคนขับ) กระโดดบีบแตรเรียกเลยคับ
บอกให้ไอ้พิซซ่ามันจอด แต่แสด.... มานไม่จอดไมรุจารึบไปตายไหน
ในที่สุดน้องๆที่มาด้วยก็เห็นความน่ากลัวของกระผม จนต้องบอกว่า...
"นัท..พาพี่เคนไปหาไรกินก่อนดีกว่า..ไม่กว่าจะถึงบ้าน..."
ได้รับประทานสมใจ..ลงไปถึงถึง ผมสั่ง "พี่ หมี่แห่ง 1 หมี่น้ำ 2" ขอด่วน ก๊ากกกก อิ่ม..(น้องที่มาด้วยจ่ายให้)
โอย..เล่าซะเหนื่อย วันนี่ไปเดินงานมา(แถวบ้านอะงานบ้านนอกๆ ไม่ต้องจินตนาการให้เลิศหรู)
มีคอนเสริต ด้วย โอย..นักร้องสาวแสนสวย หุ่นข้าวต้มมัด... น่าหม่ำๆ ฮ่าๆ
*************************
ปล. อ่านไม่เม้น ..เด๋วเป้นมะม่วง ฮ่าฮ่า (เดินดีดี ระวัง ..ลมพัดกระโปรงบาน ..เด่วจาเห็นโรงงานผลิตเด็กไทย)
**ยายอิ๊ง... ตั้งใจเรียนหนังสือหน่อยนะ.. อย่ามัวแต่นั่งหลังห้องนะ.. (นางสาวทัศนีย์) คิกๆ November 02 วันนี้ที่มีเธอ.. เป็นกำลังใจ..~เอ่อ..เอ๋อ.....เทส.. โหล ..เทส
ว่างหายจากวงการ spaces ไปนาน (มั่ก..มั่ก)
เพิ่งมีโอกาสได้อัพ spaces ก็คราวนี้
เพราะช่วงก่อนนี้มีเรื่องราวความทุกข์มากมาย
ที่รู้สึกเหมือนว่าคงจะผ่านไปไม่ได้ ก็ว่าจะ
มาลงระบายในนี้ มีคำพูดในหัวมากมาย
แต่ก็ลืมทุกที.. แต่วันนี้สบายใจขึ้นแล้ว
(อย่าเพิ่งรีบปิดกันหละ ไหนๆก็(หลง)เข้ามาอ่านละ)
~เมื่อวานไปเดินงานได้ เข็มขัด playboy มาหนึ่ง อัน
กะนาฬิกา โล(ละร้อย) มาอัน 55
~ส่วนวันนี้ไปเที่ยวโคราชกะเพื่อน เพราะเพื่อนมานพา
แฟนไปซื้อ note book อิจฉาคนรวยจิงๆ ซื้อดีเจงๆ
ไอ้เราก็แต่ได้ทำตาปริบๆ แต่ก็ยางดีที่ไปแล้วอิ่มจัง ตังอยู่ครบ (โดยไม่ตั้งใจก็เหอะ)
ขณะนี้เวลา 9.56 ..
เริ่มง่วงแหะ ...ไปนอนดีกว่า ช่วงนี้จะพยายามอัพบ่อยๆละกันนะครับ
--------------
ปล.ไอ้(น้องอิ๊ง)บร้า ม่ะไหร่จาเลิกพูดจากวนประสาทซ๊ากกที..ห๊ะ.. เด๋วปั๊ด!! มะม่วงเลย (สอย..ให้ร่วง) |
||||||
|
|
